
حسن باران اینست
که زمینی ست، ولی
آسمانی شده است
و به امداد زمین می آید...
پی نوشت: جای همه دوستان خالی قدم زدن زیر باران لطف و صفای بی نظیری دارد،اصلا عصر بــــــاران قشنگی بارید خیلی خیلی قشنــــــگ، اگه خوب گوش کنیم پچ ِپچ ِ بــــــاران را می شنویم، انگار باران عاشقانه هایش را برایمان فرستاده ست!وای که بـــــاران چقدر زیبا در کوچه می رقصد و پای کوبی می کند! گاه شیشه ی ِ پنجره اتاق را نوازش می کند... و یکباره مستانه برای قدم زدن، دعوتمان می کند، باید برخیزیم و خودمان را از غمی که تا مرگ ِ احساس هدایتمان می کند رها کنیم؛باید زیر بــــاران خیس و یله شویم تا روحمان شسته و لطیف شود؛ این روزها حتی بـــــــاران، هم بهانه است.